«فلسفهٔ ذهن: راز فروبستهٔ هوشیاری» نوشتهٔ دکتر ناصرالدین حسن‌زاده تبریزی، عضو هیئت علمی دانشگاه مراغه، است. به نوشتهٔ مؤلف، پرداختن به مفهوم و ماهیت ذهن از بنیادی‌ترین دل‌مشغولی‌های فلاسفه از روزگاران قدیم بوده و یکی از بحث‌انگیزترین و چالش‌برانگیزترین شاخه‌های فلسفه، یعنی فلسفهٔ ذهن، را پدید آورده است. کتاب این مسیر را از یونان باستان دنبال می‌کند: از نحلهٔ فلسفی-عرفانی فیثاغورسیان و آموزهٔ پالایش ذهن و روان و آموزه‌های دیالکتیک و مامایی فکری سقراط با عبارت مشهور «خود را بشناس»، تا جدال اساسی میان خردگرایی و تجربه‌گرایی بر سر معنا و ماهیت ذهن و جوهر روحانی، و از افلاطون و ایده‌های ازلی تا تجربه‌گرایانی چون جان لاک و دیوید هیوم.
فصل‌های کتاب عبارت‌اند از: بازخوانی فرایند پردازش و تولد روح در یونان باستان؛ ماهیت ذهن در مدل دوگانه‌انگاری دکارت و چالش‌های فلسفی ماندگار آن (فلسفهٔ تحلیلی و دوگانه‌انگاری دکارتی، معرفت نفس، اصالت نفس یا خودبنیادی محض، و بحث زبان خصوصی ویتگنشتاین)؛ و سیر تحول عناصر ماتریالیستی در فلسفهٔ ذهن از دکارت تا گیلبرت رایل، شامل جهان مکانیکی توماس هابز، انسان ماشینی ژولیان دلامتری، جایگاه نفس در تجربه‌گرایی هیوم، نظریهٔ اینهمانی ذهن و مغز نزد یو. تی. پلیس و اسمارت، و تحلیل نظریهٔ «تحلیل بیانی» ویتگنشتاین و رفتارگرایی محض اسمارت.
مروری موشکافانه بر ادعاهای فلاسفه دربارهٔ ذهن و تحلیل مفاهیم بنیادینی چون ماهیت ذهن، جوهر روحانی، ثنویت ذهن و جسم، رفتارگرایی تحلیلی، ماهیت آگاهی، ماهیت هوش مصنوعی و نتیجهٔ منطقی جدال فلسفی میان نفس‌باوری و نفس‌ناباوری، عمده‌ترین مسائلی است که در این کتاب تحلیل و نقد می‌شود.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.